Stara wieś

Propozycja dla ok. 50-100 osób.

Pomysł główny

W dzisiejszym "wirtualnym" świecie wszyscy odeszliśmy bardzo daleko od naszych korzeni. Zanikła prawdziwa kultura wsi. Niemal wszyscy mamy jeszcze w drugim, trzecim pokoleniu doświadczenia rodzinne związane z naszą rodzimą kulturą…do niej tęsknimy…

Oderwanie się od miasta, luksusu, pracy… i powrót, choćby na chwilę do korzeni i prostoty jest nam wszystkim potrzebny.

Zatem przenieśmy się na prawdziwą wieś, ubierzmy się w proste stroje i przez parę godzin „na żywo”, w niekłamany sposób zajmijmy się tym, co na co dzień robili nasi dziadowie.

Proponujemy niezwykły, prawdziwy program mający charakter codziennej pracy na wsi z biesiadnym zakończeniem.

Wyjątkowość programu czyni fakt, że wszystkie wykonane prace są w pełni autentyczne i celowe.

Wkładając pracę i pozostawiając w Republice Ściborskiej swoje pieniądze każdy uczestnik będzie miał oprócz doskonałych wspomnień – świadomość, że przyczynia się do rozwijania idei tego miejsca – m.in. uczestniczy tym samym w budowie Muzeum Leśnych Ludzi, rozwijaniu rodzinnego schroniska dla zwierząt i ośrodka edukacji ekologicznej i kulturowej.

Ogólne zasady

  • Wszystkie czynności są autentyczne- np. jeśli będziemy robić masło, to aby je później zjeść.
  • Chodzi o to, aby zupełnie przenieść się kilkadziesiąt lat wstecz, a więc m.in. wyłączone powinny być tel. komórkowe, z pola widzenia chowamy współczesne auta itd.
  • Trzymamy się starej zasady – najpierw praca i znój, a później biesiady i zabawa – w nagrodę za dobrą pracę.
  • Wszelkie prace są proste, prawdziwe i wykonywane w tradycyjny sposób – np. z pomocą koni.
  • Dobór prac wynika z aktualnych potrzeb wiejskich w osadzie. Niektóre z prac mogą być wykonane raz (np. grabienie siana). Dlatego ważne jest wcześniejsze rezerwowanie programów. U nas zawsze jednak jest coś do zrobienia. Jak to na wsi.
  • Zawsze są jakieś prace wiodące, główne. Jest to temat „przewodni” spotkania. Np. sianokosy, miodobranie, wykopki.
  • Podczas programów nie stosujemy żadnych współczesnych udogodnień. Nie ma u nas „toi toi”, jednorazowych opakowań, zasięgu telefonów, współczesnych kuchni, etc.. Woda jest ze studni, palimy w tradycyjnej kuchni kaflowej, pieczemy chleb w piecu chlebowym, używamy do pracy koni, toaletami są tradycyjne „sławojki”, a w tradycyjnej czarnej bani zażywamy kąpieli parowych.

Scenariusz

Część pierwsza – Powitanie, organizacja

  • Odprawa graniczna na granicy Republiki Ściborskiej. Otrzymanie wiz pobytowych.
  • Zapoznanie z właścicielami – gospodarzami Republiki Ściborskiej. Poznanie jej idei i misji. Zwiedzanie osady.
  • Podział na grupy do pracy. Każda grupa wyrusza pod wodzą doświadczonego pracownika do pracy.

Część druga – Praca we wsi.

Przez kilka godzin wszyscy pracują wraz z gospodarzami w różnych miejscach osady i w lesie. Tam uczą się danego fachu, a zdobytą wiedzę praktykują wykonując różne pożyteczne dla osady prace. Po 2 godzinach odwiedzają ich kobiety z 2 śniadaniem. Na ustaloną godzinę zgłaszają się do chaty na wieczerzę i odpoczynek.

Prace we wsi są podzielone:

Prace w kuchni

Grupa kobiet pozostaje w kuchni i wykonuje tu prace gospodyń wiejskich:

  • Przygotowuje posiłek dla pracujących w polu. Przygotowany posiłek kobiety roznoszą do pracujących w tradycyjnych naczyniach.
  • Pieczenie chleba. Pieczony jest chleb w sposób tradycyjny na wieczerzę po pracy.
  • Mielenie mąki - Nauka mielenia mąki. Mielenie ziarna na mąkę w ręcznych żarnach.
  • Ubijanie masła - Nauka robienia masła. Kobiety dostają maselniczki i śmietanę - ręcznie ubijają masło, które podadzą na wieczerzę.
  • Układanie kwiatów. Dekorowanie pomieszczenia na wieczerzę.
  • Przygotowywanie wieczerzy dla pracujących w polu. Kobiety przygotowują własnoręcznie posiłek dla pracujących w polu pod okiem doświadczonych gospodyń.
  • Przygotowanie występów ludowych.
  • Grupa osób pod okiem doświadczonego zespołu ludowego przygotowuje występy wieczorne przy wieczerzy.
  • Schola – nauka śpiewów ludowych i tańców– przygotowanie krótkiego występu na biesiadę (tańce i śpiew ludowy).
  • Nauka gry na instrumentach ludowych – uczestnicy spotkania wystąpią na pokazie podczas wieczerzy.

Prace leśne

  • Sadzenie drzew. Każde drzewo u nas posadzone nie będzie wycięte (w przeciwieństwie do drzew sadzonych w lasach gdzie na 100 zasadzonych drzew starości doczeka tylko 1!). Na terenie Republiki Ściborskiej obsadzamy drzewami m.in. granice działek tworząc naturalne żywopłoty. Sadzone są głównie drzewa miododajne i naturalnie występujące w okolicy.
  • Wycinka suchych drzew w lesie i zwózka wozem konnym z lasu. Wycinka drzew w lesie metodą tradycyjną (piła ręczna i siekiera). Zrywanie drzew przy pomocy koni. Nauka powożenia wozem konnym.
  • Przygotowywanie opału na następną zimę. Rąbanie i piłowanie drewna. Układanie drewna w stosy.
  • Zbiór wiosennych ziół leśnych. Grupa osób zbiera wiosenne zioła leśne i przygotowuje je do suszenia.
  • Przygotowywanie budek lęgowych. Budowa według wzorów budek lęgowych i rozwieszanie ich w lesie.
  • Badanie gatunkowe. Oznaczenie gatunkowe zwierząt leśnych i roślin (głównie pod kątem ornitologicznym).
  • Zbiór owoców leśnych. Zbieranie malin, poziomek, grzybów.

Ogrodnictwo

  • Prace na działce. Wiosenne zakładanie upraw i inspektów. Rozsadzanie rozsad. Zbiory nowalijek. Zakładanie ogródka kwiatowego. Sadzenie ziół.
  • Prześwietlanie drzew owocowych. Usuwanie nadmiaru gałęzi na drzewach.
  • Szczepienie drzewek. Tworzenie sadzonek drzew przez szczepienie na podkładach.
  • Pielęgnacja ogródka.
  • Zbiory warzyw i ich przetwórstwo. Suszenie. Układanie w tradycyjnych piwnicach.
  • Wykopki. Wykopywanie ziemniaków metodą tradycyjną (konna kopaczka lub motykami).

Prace polowe

  • Orka. Oranie pola przy pomocy koni i pługa.
  • Równywanie łąk. Wyrównywanie przy pomocy koni i bron pastwisk i łąk (kretowiska, buchtowiska dzików).
  • Wykaszanie nieużytków. Wykaszanie przy pomocy kos pozostałości niewygryzionej po zimie trawy i zarośli.
  • Naprawa ogrodzeń. Naprawianie ogrodzeń na wybiegach dla koni.
  • Oborywanie ziemniaków.
  • Sianokosy. Koszenie siana tradycyjne – końmi i kosami. Przewracanie siana. Składanie kop siana. Stożenie stogów. Zwózka siana do stodoły końmi. Układanie siana w stodole.
  • Nawożenie pola. Nawożenie pola obornikiem końskim. Rozwożenie obornika wozem konnym.
  • Młócenie cepami. Młócenie cepami (np. Suszonej fasoli).

Prace wodne

  • Czyszczenie stawów. Czyszczenie stawów po zimie, naprawa zastawek.
  • Poprawianie bioróżnorodności. Sadzenie roślin wodnych. Przenoszenie skrzeku żab. Zakładanie budek lęgowych i tworzenie miejsc pod gniazda.
  • Budowa urządzeń wodnych. Prace inżynieryjne przy zbiornikach wodnych w Republice Ściborskiej.

Pszczelarstwo.

  • Przegląd uli. Czyszczenie uli i ich przegląd po zimie.
  • Zakładanie węzy. Tworzenie nowych ramek dla pszczół.
  • Naprawy w pasiece. Naprawy uli, tworzenie miejsc do rojenia się pszczół.
  • Miodobranie. Pobieranie miodu z uli metodą tradycyjną.
  • Obsadzanie nowych rojów. Zbieranie rojów i obsiedlanie ich w ulach.
  • Przegląd pszczelich rodzin.
  • Dokarmianie pszczół.
  • Przygotowywanie pasieki do zimy. Metodami tradycyjnymi ocieplanie i przygotowywanie pszczół do zimowania.

Prace przy koniach

  • Rozczyszczanie kopyt. Pomoc dla kowala przy rozczyszcaniu kopyt końskich.
  • Czyszczenie stajni. Naprawa boksów i czyszczenie.
  • Czyszczenie koni. Pielęgnacja koni. Czesanie, czyszczenie, mycie.
  • Naprawy sprzętu. Konserwacja i naprawa sprzętu końskiego.
  • Trening koni. Lonżowanie. Ujeżdżanie.
  • Rozczyszczanie kopyt. Pomoc dla kowala przy rozczyszczaniu kopyt końskich.

Prace przy psach

  • Prace w kynelu. Czyszczenie kojców po zimie, naprawy urządzeń.
  • Czesanie psów.
  • Trening psów. Bieganie z psami w specjalnych uprzężach lub jazda na wózkach.

Część trzecia – wieczerza

Po kilku godzinach pracy – jak zwyczaj każe, po pracy wszyscy spotykają się przy suto zastawionym stole. Pracownicy schodzą się z pól, myją się przy studni i zajmują miejsca za stołami. Potrawy są wykonane ze zdrowych produktów z Republiki Ściborskiej lub od certyfikowanych rolników ekologicznych. Trwa zabawa przy wiejskiej kapeli, odbywają się też zawody i pokazy:

  • koncert wiejskiej kapeli,
  • konkursy wiejskich konkurencji (cerowanie skarpet, prace ciesielskie, konkurs tańca ludowego, śpiewu),
  • tańce integracyjne przy wiejskiej muzyce.

W trakcie kobiety prezentują wykonane przez siebie potrawy, a pracownicy chwalą się wykonanymi robotami polowymi.

Po wieczerzy wszyscy udają się do autokarów i odjeżdżają do hotelu.

Wycena netto dla grup 50-100 osób

Cały program z organizacją prac, produktami, drugim śniadaniem wieczerzą i zespołem ludowym (bez strojów).

Koszt na osobę: 200,00–300,00 zł netto (cena zależna od ilości uczestników, stopnia rozbudowania programu, ilości potraw, zespołu muzycznego).

Elementy dodatkowe

Ubranie uczestników

Są następujące możliwości:

  • Dla wszystkich uczestników specjalnie uszyte proste zestawy strojów wiejskich. Męskie stroje to: obszerna koszula i porcięta. Kobiece stroje to: prosta sukienka. Materiałem jest len i inne lekkie materiały. Do nakrycia głów przygotowane są: chustki kobiece. Koszt uszycia strojów – około 150,00 zł netto za osobę. Stroje będą pamiątką dla uczestników.
  • Dla wszystkich uczestników przygotowane są specjalne elementy strojów – np. słomkowy kapelusz, chusty na głowę, naszyjniki etc. Koszt – 50,00 zł za osobę
  • Uczestnicy ubrani dowolnie.

Dokumentacja fotograficzna

  • Wykonanie dokumentacji (płyta DVD).
  • Wykonanie dokumentacji + profesjonalna wystawa fotograficzna.

Przejście przez Rysie Bagno

Dojazd uczestników do Piramidy w Rapie, a następnie przeprowadzenie ich pieszo przez dziewicze Rysie Bagno do Republiki Ściborskiej (3 km).

Content